“2025 Yılını ülkemizde yaşayan insanlar nasıl geçirdi?” Bu soruya cevap vermek için farklı sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel grupların gerçeklerine eğilmek gerekir. “Bütün genellemeler hatalıdır” kabulünden hareket eder ve hatalı olduğumu peşin olarak kabullenir ve tek kelimeyle cevap vermem gerekirse “mutsuz” derim. Biraz uzun bir cevap vermem istenirse, “gereğinden fazla ve gerçekçi olmayacak ölçüde mutsuz” derim.  

1974 yılında ekonomist Richard Easterlin, sonradan büyük ün kazanan “Ekonomik Büyüme İnsanları Çok Geliştirir mi?” (Does Economic Growth Improve the Human Lot?) makalesini yayınladı (1). Easterlin’in ülkelerin gayrisafi milli hasılasını esas alarak yürüttüğü araştırması sonucunda bulduğu cevap, “muhtemelen hayır” oldu. Bu makalenin gördüğü ilgi, bu konudaki araştırmaların yayılmasına ve birçok ülkede tekrarlanmasına neden oldu. Bunun

“Vazifemi gözlerimi açarak yaparım…” Prof. Dr. Acar Baltaş Uluslararası araştırmalarda en stres verici meslekler sıralamasında öğretmenlik ilk beş sıra içindedir. Mesleğin gereği olan öğrencilerin ihtiyaçları, ailelerin beklentileri, sınav ve müfredata yetişme baskısı, meslektaş ve okul yönetimiyle ilişkilerin yarattığı baskıya ek olarak ülkemizde yetersiz ekonomik koşullarla yaşama zorluğu öğretmenlik mesleğini daha da stres verici duruma getirmiştir.